Bir aydın ve seçkin hastalığıdır; imanla bağlı oldukları ‘paradigma’nın sıfırı tükettiğini fark ettikleri an, kendi düşüncelerini gözden geçirmek yerine, dönüp halka çakarlar...
Halk, cahil ve eğitimsizdir.
Bazı durumlarda (özellikle seçimlerde), ‘mahcur özellikler’ göstermektedir. Dolayısıyla, ceza-i ehliyeti bile yoktur.
O halde, bu halkı ‘eğitip adam etmeli’, CHP’ye oy verecek ‘yüksek bilinç düzeyine’ ulaştırmalıdır.
Kim yapacak bu işi?
Kim olacak?
Elbette, halkı ‘cahil oy çoğunluğu’ olarak tavsif eden ve ‘kültürel kalkınma’ seçeneği dışında, onlara ‘kendilerini gerçekleştirme fırsatı’ tanımayan ‘aydınlanmış’ aydınlarımız...
Bu aydınlar, kendilerini ‘devrimci’ olarak da pazarlıyor.
Fakat, ‘cahil oy çoğunluğu’nun da bir inat damarı var.
Ne yaparsan yap, aydınlanmıyor.
Oyunu CHP’ye değil, götürüp varoş siyasetçilerine (ve onların aydınlanmadan nasibini alamamış muhafazakar partilerine) veriyor.
Bu da, ‘halkı eğitmek’ programıyla gelen siyasi partileri ve aydınlarımızı kızdırıyor.
Demek ki, ‘son tahlilde bu halka güvenilemeyeceğini’ söyleyen kıymetli romancı-şantör Zülfü Livaneli’nin feveranını biraz da buraya bağlamamız gerekiyor...
Nasıl olurmuş da, bağrından Mevlana’lar, Yunus’lar, Karacaoğlan’lar (dili varmıyor ama ben söyleyeyim, Zülfü Livaneli’ler) çıkaran bu yüce halk, seçimlerde yanlış tercihler yapıp başımıza varoş kültürünü ve siyasetini tebelleş edermiş?
Halkın kendisine sorsaymışız, ‘Siz halka güveniyor musunuz?’ diye... Acaba halkın kendisi bu soruya ‘evet’ der miymiş?
Halkı fırsatçı, kurnaz ve ‘işbilir’ olarak değerlendiriyor. Açıkça söylemiyor ama, ‘çarşaf’ın CHP’yi teslim aldığı görüşünde...
Demek istiyor ki, bu halk kendi yaşam ve kıyafet tercihini dayatır (bundan taviz vermeyi asla düşünmez), ama sıra oy vermeye gelince, mahut alışkanlıkla varoş partilerine kaçar...
Doğru söylemiş.
Bugüne kadar hep böyle oldu.
Bundan sonra da böyle olacak.
Elimde, ‘Metropol Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Merkezi’nin bir araştırması var.
Halkın yüzde 58’i, CHP’nin ‘çarşaf açılımı’nı, yerel seçim öncesi ‘oy avcılığı’ olarak değerlendiriyor. Buna mukabil, yüzde 68’i, türbanlı ve çarşaflıların da aktif siyasette yer almalarını savunuyor.
İlginç bir sonuç daha:
Halkın yüzde 80’i Baykal’ı samimi bulmuyor.
Daha da ilginci, Baykal’ı samimi bulanların (yani yüzde 13’lük dilimin) yüzde 49’u da örtülü kadınların aktif siyasette yer almalarını destekliyor.
Daha ilgincini aktarayım:
Seçimde CHP’ye oy vereceğini söyleyenlerin yüzde 62’si de Baykal’ı samimi bulmuyor. Bunlar, muhtemelen Livaneli okurlarıdır...
Metropol’ün araştırmasında başka ilginç sonuçlar da var: ‘Hangi lidere daha çok güveniyorsunuz?’, ‘Obama-Bush benzetmesine katılıyor musunuz?’, ‘Hayatınızdan memnun musunuz?’, ‘Hükümet küresel ekonomik krizi doğru yönetebiliyor mu?’ gibi...
Bu sonuçlar da ‘aydınlanmış’ aydınlarımızı kızdıracak.
İyisi mi burada keselim.
Bakalım bu ‘cahil halk’ yerel seçimde nasıl bir ‘ince ayarlama’ daha yapacak.
Bir aydın ve seçkin hastalığıdır; imanla bağlı oldukları ‘paradigma’nın sıfırı tükettiğini fark ettikleri an, kendi düşüncelerini gözden geçirmek yerine, dönüp halka çakarlar... 
